Het inventariseren van niet-geschoonde archieven levert soms verrassende vondsten op. In een dossier over de hondenbelasting uit 1934 in het archief van de gemeenteontvanger van Hoorn vonden we laatst een reclamefolder in kleur van de firma Adolf Chottel & Co in Amsterdam. Zeven honden verklaren plechtig: ‘Wij allen dragen hondenpenningen van De Naamplaat Industrie'. Ze kijken er een beetje treurig bij…
De hondenpenning was een bewijs dat het baasje de hondenbelasting had betaald. Hoe fraai de folder ook was uitgevoerd, de gemeente Hoorn kocht de hondenpenningen (zo'n 500 stuks) bij de Gebroeders Emmer in Bussum, en later in de jaren dertig bij de Hoornse firma Van Straten.
schetsen van twee modellen van de Hoornse hondenpenning, voor elk jaar een andere vorm; het figuurtje in het midden moet de eenhoorn uit het gemeentewapen voorstellen...
De gemeente Hoorn heeft de hondenbelasting ingevoerd per 1 januari 1857. De gemeentewet van zes jaar eerder had daarvoor de mogelijkheid geopend. Er werd vijftig cent geheven voor elke hond, uitsluitend gehouden ten dienst van de landbouw, enig bedrijf van nijverheid of ter bewaking van gebouwen en erven, en drie gulden voor elke andere hond. De opbrengst bedroeg in 1857 150 gulden. Oorspronkelijk werden er loodjes uitgereikt als betalingsbewijs, later metalen penningen.
Castor, de hond van de beroemde zanger Johannes Messchaert (ca. 1900). Met penning!
Omdat de kosten niet opwogen tegen het nut heeft de gemeente Hoorn de hondenpenning met ingang van het belastingjaar 1971 afgeschaft. De hondenbelasting niet. In de gemeente Hoorn betaalt men in 2008 € 59,05 voor de eerste, € 90,10 voor de tweede en € 118,10 voor elke volgende hond.
